Your address will show here +12 34 56 78
آموزش

تصورات غلط زیادی راجع به خرید پیانو برای هنرجویان جوان وجود دارد. یکی از این تصورات این است که یک پیانو ارزان و ساده می‌تواند برای هنرجویان جوانی که تازه شروع به یادگیری پیانو کرده‌اند مناسب باشد. اما باید بدانید که برای پیشرفت در نواختن لازم است یک پیانو خوب داشته باشید.
از طرفی پدر و مادرها نمی‌خواهند هزینه‌‏ی زیادی صرف خرید پیانو کنند و چنین تصور می‌کنند که یک پیانو قدیمی و ارزان‌تر می‌تواند برای شروع آموزش مناسب باشد. اما در نظر بگیرید که خرید پیانو نامناسب می‌تواند تاثیرات منفی در انگیزه و یادگیری هنرجو داشته باشد.
پیانو کوچک، قدیمی و در حالت کلی پیانویی که کیفیت لازم برای آموزش نوازندگی را ندارد، خیلی زود غیرقابل استفاده می‌شود. هنرجویان تازه‌‏وارد کم سن و سال به اندازه‌ی کافی تجربه ندارند تا خودشان بتوانند پیانو خوب را از بد و پیانو مناسب را از نامناسب تشخیص دهند. در صورتی که پیانو کوک نباشد و رگلاژ مناسبی نداشته باشد، هنرجو قادر نخواهد بود آنچه را در کلاس یادگرفته است در خانه تمرین کند. همین موضوع باعث گیج‌شدن هنرجو می‌شود به علاوه ممکن است سبب شود هنرجو انگیزه‏ و میل یادگیری پیانو را از دست بدهد. هر چقدر هم هنرجو مستعد و علاقه‌مند باشد و ساعات زیادی را صرف تمرین با چنین پیانویی بکند، کم و کاستی‌های پیانو را نمی‌تواند جبران کند. اگر فاکتورهای دیگر را هم در نظر بگیریم مثل هزینه‌‏ی جابجایی، کوک و رگلاژ کردن، تعمیرات، عمر کوتاه پیانو قدیمی و عدم وجود ضمانت‌نامه و پشتیبانی، آنگاه خرید پیانو نو یا تازه ساخته شده و باکیفیت به صرفه‌تر خواهد بود.
به همین دلایل است که به پدر و مادرهایی که توان مالی دارند، توصیه می‌شود یک پیانو جدید یا پیانویی که حداکثر ۱۵ سال از ساختش گذشته باشد برای فرزندشان بخرند. خرید یک پیانو با کیفیت برای یک هنرجوی نوازندگی با استعداد که آموزش نواختن را تازه شروع کرده است هیچ‌گاه یک تصمیم نادرست نخواهد بود. در صورتی که تصمیم به خرید یک پیانو قدیمی‌‏تر را گرفته‌اید از کیفیت آن مطمئن شوید. اگر انگیزه‌ی نواختن فرزندتان برایتان مهم است و تمایل دارید میل نواختن را در وی افزایش دهید پیشنهاد می‌شود یک پیانو نو را اجاره کنید و در آینده آن را بخرید.
پیانوهای خوب و بد در دهه‌های مختلف تا به امروز ساخته و به بازار عرضه شدند، در ادامه چندین مورد را معرفی می‌کنیم که باید از خرید آن‌ها خودداری کنید.

پیانو دیواری خیلی قدیمی

این مدل معمولا ارتفاع ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر دارد و تقریبا صد ساله است. بسیاری از خریداران پیانو دیواری را با این تصور که این مدل ارزش خاصی دارد می‌خرند اما پس از مدتی متوجه می‌‏شوند که اشتباه کرده‌اند. برخی هم این پیانو را به هدف تعمیر آن و آشنایی با اجزا و ساختمان پیانو می‌خرند. اما به خاطر داشته باشید این مدل پیانو برای آموزش هنرجویان تازه‏‌وارد اصلا مناسب نیست.
اکثر پیانوهایی که صد سال عمر کرده‌اند قبل از اینکه برای آموزش نوازندگی مناسب باشند نیاز به تعمیرات و تنظیمات جدی دارند. این در حالی است که تعداد کمی از آن‏ها ارزش صرف این همه هزینه و زمان را دارند. پدر و مادرهایی که این پیانوها را برای شروع دوره‌ی آموزشی فرزندشان می‌خرند با شکایت‌های پی‌درپی فرزندشان و نیازهای متمادی به تعمیرات روبه‏‌رو می‌شوند. بنابرین توصیه می‌شود از خرید این مدل پیانو برای انجام تمرینات جدی نوازندگی خودداری کنید.

در این قسمت به اختصار نام چند برند پیانو مربوط به دهه‌های شصت، هفتاد و هشتاد را معرفی می‌کنیم که برای آموزش نوازندگی پیانو برای هنرجویان مناسب نیستند:

از برند ایلیان مدل‌های:
Bradbury – Cable – Duo Art – George Steck – Hallet, Davis & Co. – Hardman, Peck & Co. – Henry F. Miller – Ivers & Pond – J. & C. Fischer – Kranich & Bach – Melodigrand – Pianola – Poole – Vose & Sons – Winter & Co

چند برند آمریکایی:
Betsy Ross – Brambach – Currier – Estey – Grand – Gulbransen – Hobart M. Cable – Jesse French – Kincaid – La Petite – Lester – Marantz – Rudolf Wurlitzer – Westbrook – Whitney

و چندین برند خارجی دیگر:
Belarus (بلاروس) – Daewoo (کره) – Horugel (کره) – J. Strauss (تولیدشده در چندین کشور مختلف) – Sojin (کره) – Suzuki (چین) – Tokai (ژاپن)

پیانوهای آمریکایی دهه‌های شصت، هفتاد و هشتاد

در دهه‌های شصت، هفتاد و هشتاد کمپانی‌های پیانوسازی آمریکایی متوجه رقابت ایجادشده بر سر پیانوهای ارزان توسط چین و کره شدند و در نتیجه شروع به ساخت پیانوهای بسیار ارزان کردند. همچنین در این دوره بود که پیانوهای کوچک، به ویژه اسپینت به بازار معرفی شدند و به دلیل اندازه‌ی کوچک آن محبوبیت یافت.
اسپینت ارتفاع ۹۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر دارد. سیستم انتقال نیروی این مدل پیانو ساده‌ترین مدل ممکن است و تعمیر آن بسیار سخت و هزینه‌بر است. در دهه‌ی ۵۰ و اوایل دهه‌ی ۶۰ میلادی در ساخت سیستم انتقال نیروی اسپینت از پلاستیک استفاده شد؛ تکنولوژی که در صورت نیاز به تعمیر بسیار هزینه‌بر خواهد بود.
اسپینت معمولا ارزان‌ترین پیانو است که یک کارخانه می‌تواند تولید کند و غالبا ارزش تعمیرکردن ندارد. کیفیت تولید برخی از نمونه‌های این مدل آنچنان پایین است که حتی وقتی نو هستند و کوک شده‌اند کیفیت صدای افتضاحی دارند.
در دهه‌ی ۸۰ میلادی بود که برای اولین بار خریداران این مدل پیانو شروع به کنار گذاشتن آن کردند و این مدل به دنیای پیانوهای دسته‌دوم استفاده شده راه پیدا کرد. حتی پیانوهایی از این مدل که از کیفیت خوبی هم برخوردار بودند در حال حاضر ۳۰ تا ۵۰ سال سن دارند که نیاز به تعمیرات و تنظیمات جدی هستند.

اولین پیانوهای چینی و کره‌ای

اولین پیانوهای کره‌ای و چینی که مربوط به اوایل سال ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی بودند، دچار مشکلات ویژه و غیرقابل پیش‌بینی می‌شدند. مشکلات این مدل پیانوها اغلب غیر قابل حل بودند و یا با صرف زیاد هزینه و زمان حل می‌شدند.

مسلما پیانوهای استفاده شده‌ای هم از برندهای خوب هستند که برای شروع آموزش نوازندگی مناسب هستند. اما حتما آن‌ها هم دچار مشکلاتی خواهند شد. با این حال حتما قبل از خریدن پیانو مشورت حرفه‌ای بگیرید. اگر با تصور انجام تعمیرات قصد خرید پیانو استفاده شده را دارین حتما قبل از خرید آن هزینه‌ی تعمیرات لازم را برآورد کنید. این موضوع که یک پیانو قبلا بازسازی شده است لزوما یک مزیت محسوب نمی‌شود ممکن است پیانو ۴۰ ساله از پیانو ۴۰ ساله‌ی دیگری که قبلا بازسازی شده است بهتر باشد. به علاوه اگر فرآیند بازسازی به درستی انجام نشده باشد ممکن است حتی بدتر هم باشد.
به عنوان نکته‌ی آخر به خاطر داشته باشید که برای مشاوره هیچگاه از یک فروشنده‌ی پیانو کمک نگیرید، یک متخصص فنی پیانو بهترین مشاور در این زمینه است.

منبع: piano buyer

۰

آموزش

کدام یک برای من مناسب است؟
پیانو آکوستیک (مکانیکی) مناسب‌‏تر است یا دیجیتال (الکترونیکی)؟

این سوالی است که برای خیلی‌‏ها پیدا کردن جوابش راحت نیست. فاکتورهای زیادی در تعیین جواب این سوال به ظاهر ساده دخیل هستند. با تمرکز بر روی مزایا و معایب هر کدام می‎‏توان پیانو مناسب را انتخاب کرد.

پیانو دیجیتال بر خلاف پیانو آکوستیک به صورت الکترونیکی صدا تولید می‏‌کند. در واقع پیانوهای دیجیتال نوعی کیبورد الکترونیکی هستند که به عنوان جایگزینی برای پیانوهای آکوستیک به بازار عرضه شدند. پیانو دیجیتال ۸۸ کلید دارد و سعی شده از نظر کیفیت و نوع صدا، کلیدها و کارایی تا حد امکان شبیه به پیانو آکوستیک باشد.


مزایای پیانو  آکوستیک

از مزایای پیانو آکوستیک با این مورد شروع می‌‏کنیم که ذاتا می‌‏تواند جزئیاتی را تولید کند که پیانو دیجیتال قادر به تولید آن‏ها نیست. تجربه‏‌ی نواختن با پیانو آکوستیک، هارمونیک‌‏ها، ارتعاشات، ظاهر و حس لمس پیانو آکوستیک مشابه تجربه‏‌ی نواختن با پیانو دیجیتال نیست. همچنین پیانو آکوستیک نسبت به دیجیتال بسیار بادوام‌تر است و می‌‏تواند تا چندین نسل عمر کند.
در صورتی که نواختن پیانو را تازه شروع کرده‌‏اید، استفاده از پیانو دیجیتال برای یادگیری آموزش‌‏های اولیه مناسب است اما به مرور که در نواختن پیشرفت می‏‌کنید لازم است پیانو آکوستیک بگیرید. اگر می‏‌خواهید پیانو کلاسیک بنوازید پیانو دیجیتال تنها برای شروع یادگیری مناسب است اما به محض اینکه با پیانو آکوستیک کار کنید تفاوت را متوجه می‌‏شوید به طوری که تمایلی به ادامه‏‌ی آموزش کلاسیک با پیانو دیجیتال را نخواهید داشت. پیانو دیجیتال از نظر کیفیت روز به روز به پیانو آکوستیک نزدیک‌‏تر می‌‏شود اما تجربه‌‏ی نواختن با پیانو آکوستیک چیز دیگری است.

معایب پیانو آکوستیک

تا اینجا از مزایای پیانو آکوستیک گفتیم و اما معایب آن؛ قیمت پیانو آکوستیک در مقایسه با پیانو دیجیتال خیلی بیشتر است، به دلیل وزن زیاد، جابه‌‏جایی و حمل آن به سادگی پیانو دیجیتال نیست و فضای زیادی اشغال می‏‌کند. به علاوه نگهداری و تنظیم آن علاوه بر هزینه‏‌ی اولیه، سالیانه مبلغی هزینه دارد و از همه مهمتر پیانو آکوستیک تنها می‌‏تواند صدای پیانو را تولید کند.

مزایای پیانو دیجیتال

با توجه به مزایای پیانو آکوستیک شاید این سوال پیش بیاید که پس چرا تعداد فروش پیانو دیجیتال در مقایسه با تعداد فروش پیانو آکوستیک بیشتر است. پیانو دیجیتال یک مزیت بزرگ دارد و آن هم این که قادر است صدای هر نوع ساز موسیقی قابل تصور را تولید کند. همین مزیت باعث شده که پیانو دیجیتال طرفداران زیادی داشته باشد. پیانو دیجیتال می‌‏تواند صدای یک ارکستر کامل را تولید کند. مدل‌‏های گوناگونی از پیانو دیجیتال تولید شده‌‏اند که قادرند یک گروه یا یک ارکستر کامل موسیقی را پوشش دهند. همچنین به کمک پیانو دیجیتال می‏‌توان کیفیت یادگیری از طریق نرم‌‏افزارهای آموزشی را ارتقا داد. به علاوه این امکان وجود دارد که پیانو دیجیتال را به کامپیوتر وصل کرد و یک استودیوی ضبط کامل داشت و با نواختن روی پیانو دیجیتال، پارتیتور همزمان از طریق کامپیوتر نوشته شود. بسیاری از نوازنده‌‏های حرفه‌‏ای در کنار پیانو آکوستیک یک پیانو دیجیتال هم دارند و به کمک آن تکنولوژی لازم را برای گروه موسیقی، ارکستر ویا صرفا برای سرگرمی فراهم می‌‏کنند.
باید اضافه کرد که قیمت پایین‌‏تر و راحتی حمل و جابه‌‏جایی از دیگر مزایای پیانو دیجیتال است. به علاوه نیاز به صرف هزینه برای نگهداری آن هم نیست. همچنین می‏‌توان به کمک هدفون در سکوت به نواختن پیانو دیجیتال پرداخت.

معایب پیانو دیجیتال

البته پیانو دیجیتال معایبی هم دارد؛ همان‏طور که در بالا اشاره شد پیانو دیجیتال برای کسانی که می‌‏خواهند پیانو کلاسیک یاد بگیرند و بنوازند مناسب نیست. همچنین ماندگاری کم از نکات منفی این پیانو محسوب می‌‏شود. این در حالی است که یک پیانو آکوستیک می‌‏تواند ۵۰ سال عمر داشته باشد. پیانو دیجیتال مثل سایر لوازم الکترونیکی با گذر زمان از نظر کارایی افت می‌‏کند اما پیانو آکوستیک کارایی‌‏اش با گذر زمان تغییر نخواهد کرد.

نتیجه‌گیری

در واقع می‌‏توان چنین نتیجه گرفت که اگر به عنوان مبتدی قصد خرید پیانو را دارید اما می‌‏خواهید در آینده پیانو خود را ارتقا دهید، اگر فاکتور هزینه را در نظر نگیریم، خرید پیانو آکوستیک گزینه‏‌ی بهتری است.

منبع: piano buyer

۰

آموزش

مدت‌ها تحقیق کرده‌اید و برای خرید پیانوی عالی منتخب خود هزینه صرف نموده‌اید. پس باید نهایت تلاش خود را جهت فراهم نمودن شرایط ایده‌آل انتقال، نگهداری و رسیدگی‌های منظم و اصولی به این ساز لوکس و گران‌بها به‌کار بگیرید. در این قسمت تلاش می‌کنیم تا جهت افزایش اطلاعات و آگاهی شما از مطلوب‌ترین شرایط نگهداری پیانو به شما کمک کنیم تا عمر مفید ساز زیبا و دوست‌‌داشتنی خود را تا حد ممکن افزایش دهید.

۱. حمل پیانو

پیانوها تجهیزات حساسی هستند. مراقب باشید که حمل آنها نیز احتیاج به تخصص دارد. در صورت هرگونه بی‌احتیاطی ممکن است همه هزینه و زمانی را که صرف به‌دست آوردن این ساز زیبا و گران‌بها نموده‌اید به‌راحتی از بین ببرید. اگر پیانو به‌طور صحیح، حرفه‌ای، تکنیکی و با تسمه‌های مخصوص حمل پیانو جا‌به‌جا نشود عوامل و مشکلاتی همچون زخمی شدن بدنه پیانو، ترک برداشتن دک (صفحه رزونانس) پیانو ویا شل شدن گوشی‌ها دور از انتظار نخواهد بود. جابه‌جایی پیانو از مکانی به مکان دیگر همیشه یکی از دل‌نگرانی‌های دارندگان این ساز بوده است چرا که این موضوع امری است بسیار حساس، تخصصی و زمان‌بر که لازمه آن بهره بردن از دانش، تخصص، تجربه و تجهیزات کافی می‌باشد.

۲. مکان نگه‌داری پیانو

پیانو ساز حساسی است و هرگونه تغییر در مکان قرار گرفتن و یا شرایط جوی اطراف آن می‌تواند در کوک و تنظیمات این ساز تاثیر زیادی داشته باشد. بنابراین الزام به در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص و منحصربه‌فرد برای محل قرار دادن آن چندان دور از انتظار نخواهد بود.
به طور خلاصه هر محیطی که انسان در آن احساس راحتی می‌کند برای نگه‌داری پیانو نیز مناسب خواهد بود. به‌‌عنوان یک قانون کلی می‌توان در یک جمله گفت که پیانو باید از منابع تولید گرما، سرما، نور آفتاب، گرد و غبار و رطوبت تا حد امکان دور نگه داشته شود.

دور نگه داشتن پیانو از گرما

سعی کنید پیانو را از منابع حرارتی مانند رادیاتور، شوفاژ و شومینه دور نگه دارید. حداقل فاصله از شومینه و بخاری گازی ۵ متر و از وسایل گرمازا مثل رادیاتور و شوفاژ ۳ متر در نظر بگیرید.
مجاورت در دیوارهای دارای درجه حرارت متغیر یا دیوارهایی که از درون آنها لوله آب گرم و یا لوله دودکش بخاری عبور می‌کنند نیز شرایط مطلوبی نخواهد بود چرا که تغییرات درجه حرارت دیوار به شدت به بدنه و رنگ پیانو آسیب وارد کرده و باعث برهم خوردن تنظیمات کوک و رگلاژ پیانوی شما خواهد شد. همچنین دیوارهایی که از پشت با خیابان و فضای آزاد در ارتباط هستند طی شبانه روز گرم و سرد شده و مانع به وجود آمدن شرایط متعادل دمایی برای ساز خواهند شد. اما دقت داشته باشید اگر مجبور به انتخاب میان دیوار حاوی لوله گرم و دیوار مجاور به خیابان بودید، در آن صورت دیوار مجاور به خیابان را انتخاب کنید به‌خصوص اگر دیوار را از نظر حرارتی ایزوله کرده باشند.

دور نگه داشتن پیانو از پنجره

به این دلیل که جنس بدنه پیانو از چوب بوده و عوامل فرسایشی همچون نور مستقیم آفتاب، رطوبت و تغییر ناگهانی دمای محیط می‌توانند به سادگی به چوب و رنگ پیانو آسیب وارد کنند، تا حد امکان پیانوی خود را نزدیک پنجره قرار ندهید. تابش مستقیم نور آفتاب به مرور رنگ ساز را از بین برده و در صورت خشک بودن هوا موجب ترک برداشتن چوب یا دک (صفحه رزونانس) ساز می‌شود. اگر به‌هر دلیل مجبور به این کار بودید سعی کنید با استفاده از پرده‌های ضخیم اثر فرسایشی محیط را به حداقل برسانید. همچنین سعی کنید از باز نمودن این پنجره در فصل تابستان و زمستان به دلیل تغییرات ناگهانی هوا خودداری نمایید.

دور نگه داشتن پیانو از رطوبت

نمد، کتان، چرم و اجزای ظریف چوب پیانو که تماما با دقت یک‌صدم میلیمتر طراحی و ساخته شده‌اند از حساسیت بالایی در برابر رطوبت برخوردار می‌باشند. رطوبت بیش از اندازه، نمد سر چکش‌ها را تحت تاثیر قرار داده و صدای پیانو غیرمتعارف و بی‌کیفیت خواهد شد. زنگ زدگی سیم‌ها، پین‌ها، صفحه چدن، چسبندگی صفحه کلید، تاب برداشتن صفحه رزونانس یا تغییر شکل قطعات چوبی اکشن پیانوی شما در نتیجه قرارگرفتن در معرض رطوبت، چندان دور از انتظار نخواهد بود.
از قرار دادن پیانو در مکان‌هایی همچون زیرزمین، موتورخانه یا پارکینگ که معمولا دارای گرما و رطوبت زیاد می‌باشند خودداری کنید. متاسفانه علی‌رغم بهره بردن از آرامش و سکوت مناسب برای تمرین‌ نوازندگی اغلب این مکان‌ها محل مناسبی جهت نگهداری سازها نمی‌باشند.
همچنین از قرار دادن پیانوی خود در گلخانه‌، کنار آشپزخانه یا نقاطی که احتمال نفوذ و حتی پاشیده شدن آب به ساز شما وجود خواهد داشت به شدت پرهیز کنید. به‌طور کلی رطوبت نسبی ۴۵ تا ۶۰ درصد و دمای ۲۰ درجه بدون تابش مستقیم نور خورشید بهترین شرایط برای نگه‌داری پیانو می‌باشد.
اگر در مناطق دارای رطوبت بالا سکونت دارید می‌توانید از کیسه‌های رطوبت‌گیر در درون پیانوی خود استفاده کنید.

پرهیز از خشکی مفرط هوای اطراف پیانو

درست است که رطوبت بیش‌ از اندازه هوا به پیانو آسیب می‌رساند اما خشکی زیاد نیز آسیب بیشتری را در پی خواهد داشت. به‌ویژه اگر این خشکی با دمای بالا یا پایین محیط همراه باشد. چوب و دیگر اجزای تشکیل دهنده پیانو تا حدی در مقابل خشکی هوا مقاومت می‌کنند، اما در صورت شدت و دوام این شرایط چوب‌ها، نمد و دیگر اجزای اکشن پیانو بیش از اندازه منقبض شده، صفحه رزونانس ترک برداشته و در نهایت صداهای اضافی از پیانوی شما به‌گوش خواهد رسید. از دیگر اثرات مخرب خشکی هوا می‌توان به تحت تاثیر قرار دادن قابلیت کوک پیانو نیز اشاره کرد.
در نهایت برای اجتناب از اثرات فرسایشی ناشی از خشکی نامطلوب محیط می‌توانید از گیاهان آپارتمانی دارای برگ‌های پهن برای ایجاد رطوبت مناسب و یا از وسایل رطوبت‌ساز و رطوبت‌سنج باکیفیت و مرغوب استفاده نمایید.

۳. عدم قرار دادن هرگونه شی بر روی پیانو

قرار دادن اشیا و وسایل تزیینی یا… روی پیانو باعث خسارت زدن به درب، رویه و رنگ آن شده و به علت حالت ارتعاشی مشکلاتی را نیز در زمینه کیفیت صدا برای ساز شما ایجاد خواهد کرد. شاید وزن گلدان به‌منظور تزیین روی پیانو قابل اغماض باشد اما ممکن است آب از زیر گلدان جاری شده و موجب آسیب جدی این ساز گردد. توجه داشته باشید پیانوی شما یک ساز است نه یک میز یا وسیله تزیینی.

۴. کوک مداوم و منظم

پیانو نیز مانند سایر سازهای زهی از جمله ویولن و گیتار برای تولید صدای مطلوب و ایده‌آل باید کوک شود. هرچند که کوک کردن این ساز در مقایسه با سازهای دیگر به دلیل دارا بودن بیش از ۲۳۰ سیم از پیچیدگی و حساسیت ویژه‌ای برخوردار است اما به منظور تجربه صدایی خوب و ایده‌آل و همچنین افزایش طول عمر ساز خود باید تنظیم کوک و رگلاژ پیانوی خود را طی زمان‌بندی منظم و دقیق مدنظر داشته باشید.

۵. تمیز نگه داشتن پیانو

به طور عمده مشکل نشست گرد و غبار بر سطح و نفوذ در قسمت‌های داخلی پیانو از شایع ترین موارد در زمینه بهداشت این ساز به شمار می‌رود. در صورتی‌که پیانوی شما مشکی با روکش پلی استر باشد این موضوع خیلی محسوس‌تر بر سطح پیانوی شما خودنمایی خواهد کرد. البته این فقط قسمتی است که شما قادر به مشاهده آن می‌باشید. اگر جزو آن دسته افرادی هستید که درب پیانوی خود را باز نگه می‌دارید، اطمینان داشته باشید که هر روز شاهد نشستن ذرات گرد و‌ غبار بر روی همه قسمت‌های داخلی ساز خود خواهید بود.
وجود گرد و‌ غبار روی سیم‌ها، قطعات اکشن و درون مکانیسم پیانو در مدت زمان طولانی باعث ایجاد اختلال در فعالیت این قسمت‌ها شده و در نهایت کیفیت صدای ساز شما را کاهش خواهند داد. از آن جا که گرد و خاک موجود در محیط به علت دارا بودن ذرات معلق شیمیایی توانایی اکسیده کردن سیم‌های پیانو را دارند، چنانچه محل سکونت شما از گرد و خاک زیادی در هوا برخوردار است سعی کنید از باز گذاشتن درب پیانوی خود (چه گرند و چه دیواری) خودداری کرده و برای پیانوی رویال (گرند) خود از پوشش‌های مخصوص روی سیم پیانو استفاده نمایید.

نحوه تمیز کردن پیانو

استفاده از دستمال‌های پنبه‌ای، نرم و سفید بهترین گزینه و دستمال‌های حاوی مواد کاغذی نامناسب‌ترین انتخاب شما برای تمیز کردن پیانو می‌باشد. ایده‌آل‌ترین پارچه برای تمیز کردن پیانو پارچه‌های مخصوص این کار هستند که بسیار نرم بوده، حاوی مواد خاصی می‌باشند و به هنگام برخورد با سطح بیرونی پیانو دارای الکتریسیته ساکن شده و گرد و غبار را به‌خود جذب می‌کنند. اگر چنین پارچه‌ای را در اختیار ندارید به عنوان جایگزین می‌توانید از یک تکه پارچه پشمی سفید استفاده کنید. توجه داشته باشید که استفاده از پارچه پشمی به‌شرط آرام کشیدن روی ساز مفید بوده و در صورت استفاده محکم می‌تواند روی پیانو خط بیندازد.
چربی و عرق موجود در انگشتان شما می‌توانند به‌راحتی گرد و خاک را به‌خود جذب کرده و باعث کثیف شدن کلاویه‌ها شوند. به منظور تمیز کردن کلاویه‌های پیانو، پارچه را به مقدار بسیار کم مرطوب کرده و به آرامی روی کلیدها و سطح اطراف آن‌ها بکشید. مایعات و اسپری‌های مخصوص متنوعی برای پاک کردن پیانو در بازار وجود دارند اما در نهایت استفاده از آب به همه آن‌ها ارجحیت دارد چراکه اکثرا دارای ترکیبات شیمیایی بوده و در بلندمدت تاثیر نامطلوب زیادی را روی ساز شما خواهند گذاشت. از پاشیدن مایع تمیزکننده به صورت اسپری و مستقیم بر سطح پیانو جدا خودداری کنید، زیرا کناره‌های کلیدهای پیانو معمولا فاقد روکش بوده و مایع اسپری می‌تواند به‌راحتی بین کلیدها چکیده و موجب خرابی آن‌ها شود. مواظب باشید تنها لایه‌ی روی کلیدها ضدآب می‌باشد. همچنین کلیدهای سفید و سیاه را با هم تمیز نکنید و برای هرکدام از پارچه‌های جداگانه استفاده نمایید.

۰

آموزش

نگهداری از ملودیکا

این ساز از دسته سازهای بادی به شمار می‌آید و آن را با نام پیانو بادی نیز می‌شناسند. همان‌طور که می‌دانید مراقبت و نگهداری صحیح از ساز اهمیت بسیاری در افزایش طول عمر و کیفیت صدای ملودیکای شما خواهد داشت.
همیشه ساز خود را در جعبه مخصوص آن نگهداری کنید. توجه داشته باشید با توجه به سایز کوچک این ساز بهتر است جعبه‌ای محکم و غیر پارچه‌ای برای آن تهیه کرده و با این‌کار از ساز خود در برابر گرد و غبار، ناپاکی‌ها، حیوانات خانگی ویا شیطنت و خرابکاری کودکان محافظت کنید.
همچون دیگر سازها توصیه اکید ما به شما این است که از قرار دادن ساز خود در محیط‌‌های با افزایش و کاهش شدید دما و رطوبت پرهیز کنید. بنابراین دقت داشته باشید هیچ‌گاه ساز خود را در ماشین به حال خود رها نکنید. دمای زیاد به سادگی باعث ذوب شدن تیغه‌ها و خراب شدن کیفیت صدای ساز شما خواهد شد.

تمیز کردن ملودیکا

۱. صفحه کلیدهای ملودیکا را به وسیله تکه پارچه نخی تمیز، بدون پرز و کمی مرطوب (با استفاده از آب) تمیز کنید و بعد از استفاده از پارچه مرطوب با استفاده از یک پارچه پنبه‌ای بدون پرز و خشک لکه‌های احتمالی را نیز از بین ببرید. توجه داشته باشید در صورت امکان از دو تکه پارچه مختلف برای کلیدهای سفید و سیاه استفاده کنید و در غیر این صورت اول کلیدهای سفید را تمیز کرده و سپس به کلیدهای سیاه بپردازید. حرکت پارچه روی کلیدها نیز باید به صورت عمودی و بالا به پایین یا بالعکس باشد.

۲. با استفاده از یک فرچه یا برس مویی شکاف‌های بین کلیدها را تمیز کنید تا گرد و غبار احتمالی موجود بین درزها از بین بروند.

۳. لوله دهانه ملودیکا را باز کنید. اگر دهانه ساز شما از جنس پلاستیک است می‌توانید به وسیله آب گرم و صابون آن را شسته و تمیز کنید. و اگر دهانه ساز شما برنجی باشد با استفاده از محلول‌های مخصوص برنجی که در فروشگاه‌های تجهیزات موسیقی موجود هستند اقدام به تمیز کردن این قسمت کنید. پس از خشک شدن لوله دهانه به وسیله یک لوله پاک‌کن، باقی‌مانده رطوبت و گرد و غبار را از ساز خود پاک کنید.

۴. به طور کلی باز کردن بدنه اصلی ملودیکا را به شما توصیه نمی‌کنیم. ولی در صورت نیاز به باز کردن بدنه روش کار به این صورت خواهد بود:
در بعضی از انواع ملودیکاها با باز کردن گیره‌های گوشه‌ی ساز و در بعضی دیگر با باز کردن پیچ های کنار ساز می‌توانید صفحه رویی را از بدنه ساز جدا کنید. حالا با استفاده از تکه‌ای پارچه و اسپری محلول‌های ضدعفونی کننده و جلادهنده صفحه زیرین ساز خود را پاک کنید. پس از پایان این مرحله و اطمینان از خشک بودن همه قسمت‌ها ساز خود را به حالت اول برگردانده و در جعبه قرار دهید.

۰

آموزش

مدت‌ها تحقیق کرده‌اید و برای خرید ساز محبوب خود هزینه صرف نموده‌اید. پس باید نهایت تلاش خود را جهت فراهم نمودن شرایط ایده‌آل نگهداری و رسیدگی‌های منظم و اصولی به این ساز لوکس و شیک به‌کار بگیرید. در این قسمت تلاش می‌کنیم تا در جهت افزایش اطلاعات و آگاهی شما در رابطه با مطلوب‌ترین شرایط نگهداری ویولن به شما کمک کنیم تا عمر مفید ساز زیبا و دوست‌داشتنی خود را تا حد ممکن افزایش دهید.

مکان نگه‌داری ویولن

اگر می خواهید ویلن شما صدای خوبی داشته باشد باید به خوبی از آن مراقبت نمایید. برای آن‌که نوازنده خوبی باشید فقط به دنبال یادگیری نواختن این ساز نباشید، بلکه یادگیری طریقه نگهداری از آن را نیز به خوبی بیاموزید و به‌ آن عمل کنید.

دور نگه داشتن ویولن از تغییرات شدید دما

از قرار دادن ساز خود در محیط‌هایی که دارای تغییرات دمایی هستند خودداری کنید. ویلن سازی بسیار ظریف، شکننده و حساس است. بنابراین اگر به‌طور مداوم در معرض تغییرات دمایی قرار بگیرد در نهایت یا شکسته خواهد شد و یا قطعات مختلف آن از هم جدا می‌شوند و در بهترین حالت نیز تغییر رنگ چوب ساز خود را شاهد خواهید بود. در نتیجه مکان‌هایی همچون کنار پنجره در مجاورت نور مستقیم خورشید، زیرزمین، اتاق‌‌های زیر شیروانی، کنار رادیاتور یا بخاری ویا صندوق عقب ماشین به‌هیچ وجه مکان مناسبی برای نگهداری ویولن شما نمی‌باشند.

دور نگه داشتن ویولن از رطوبت

این ساز چوبی و ظریف واکنش سریعی در برابر رطوبت از خود نشان داده و نوسانات دائم در کوک از کوچکترین علائم فرسایش آن توسط رطوبت شمرده می‌شود. بادکردگی چوب بدنه، آب شدن چسب چوب و جابه‌جا شدن خرک و دیگر اجزای ساز نیز از عوارض قرار گرفتن در معرض رطوبت زیاد می‌باشند.

پرهیز از خشکی مفرط

به همان اندازه که رطوبت زیاد برای این ساز مضر است خشکی بیش از اندازه محل نگهداری نیز می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری را برای ویولن شما به‌دنبال داشته باشد. می‌توانید برای خنثی کردن خشکی بیش از حد محیط، گاهی اوقات اسفنج مرطوبی را در داخل بدن ساز خود قرار دهید.

نگهداری ساز در جعبه مخصوص ویولن

زمانی که از ویولن خود استفاده نمی‌کنید می‌توانید با قرار دادن آن درون محفظه با کیفیت و محکم از بروز آسیب‌های احتمالی در اثر غفلت و سهل‌انگاری جلوگیری نمایید. کیف یا جعبه ساز شما باید از داخل دارای فنربندی باشد تا در صورت رها شدن ساز از دستتان میزان آسیب وارده به کمترین حد ممکن کاهش یابد. همچنین مکان‌هایی مانند پشت در اتاق خواب یا کنار و پشت چوب لباسی نمی‌توانند مکان‌های مناسبی برای تامین امنیت ساز شما باشند.

تمیز نگه داشتن ویولن

دائما ویولن خود را تمیز کنید و سعی کنید نهایت دقت و ظرافت را در این زمینه به‌کار ببرید. به هیچ وجه اجازه ندهید گرد و خاک، غبار، کلیفن یا صمغ روی بدنه ساز شما جمع شود. ویولن خود را به‌طور مستمر و به نرمی تمیز کنید. وجود گرد و غبار روی سیم‌ها و درون مکانیسم ویولن در طول زمان باعث ایجاد اختلال و در نهایت کاهش کیفیت صدای ساز شما خواهند شد.

نحوه تمیز کردن ویولن

ایده‌آل‌ترین پارچه برای تمیز کردن پیانو پارچه‌های کهنه ابریشمی، کلینکس یا کتان می‌باشند که در این بین جنس کتان اولین گزینه انتخابی خواهد بود.

۱. فضاهای باریک شکاف‌های f و خرک را می‌توانید با کمک از یک تکه کاغذ نازک تمیز کنید.
۲. برای جلای ویولن از روغن جلای بسیار مرغوب استفاده کنید. دقت داشته باشید به هیچ وجه روغن نباید در چوب نفوذ کند.
۳. سطح سیم‌ها را با مواد مخصوص string cleaner تمیز کرده و در صورت عدم دسترسی به این مواد به یک تکه پارچه نرم بسنده کنید.
۴. برای تمیز کردن سیم‌ها از به‌کار بردن مستقیم الکل با غلظت بالا پرهیز نمایید. زیرا احتمال چکیدن آن بر سطح ساز و صدمه به رنگ بدنه وجود دارد. همچنین بسیاری از سیم‌ها بر اثر استفاده از الکل به شدت مستهلک و آسیب‌پذیر خواهند شد.
۵. چوب آرشه را با الکل پاک کرده و دقت کنید که رطوبت به موی آرشه نرسد.
۶. پس از هر بار اجرا، با استفاده از دستمال کاغذی یا دستمالی نرم و لطیف گرده‌های کلیفون موجود روی صفحه رزونانس را پاک کرده و گرده‌های موجود روی گریف و سیم‌ها را نیز با استفاده از انگشتتان از بین ببرید.

۰

آموزش

مکان نگهداری

با چنگ خود رفتاری همچون دوست صمیمی خود داشته باشید. بدنه این دوست ارزشمند و حساس تماما از چوب ساخته شده که ساختاری بسیار شبیه به پوست شما دارد. هرگونه تغییرات دمایی و آب و هوایی محیط به سادگی بر شرایط انقباض و انبساط این ساز تاثیر می‌گذارند.

دور نگه داشتن چنگ از خشکی و رطوبت زیاد

قرار گرفتن در معرض گرمای شدید و مستمر و یا شرایط آب و هوای خشک به سادگی صدمات جبران‌ناپذیری را به این ساز قیمتی وارد می‌آورند. خشک شدن و به وجود آمدن شکاف و ترک در سطح پوسته و چوب بدنه و همچنین واکنش لاک الکل و چسب به‌کار رفته در این ساز از پیش پا افتاده‌ترین مشکلات شرایط جوی نامطلوب می‌باشند. مشکلاتی که در صورت بروز در سیستم چنگ به سادگی مرطوب کردن دست‌های خشک با استفاده از کرم مرطوب کننده برطرف نخواهند شد. بنابراین در نظر داشته باشید شرایط جوی خشک و سرد به همان میزان برای چنگ شما مضر خواهد بود که آب و هوای گرم و مرطوب. در نهایت برای گرفتن بهترین نتیجه در تامین شرایط استاندارد برای ساز خود تلاش کنید ساز را در محیطی نگه دارید که خود شما بهترین حس را از نظر دمایی و عوامل آب و هوایی خواهید داشت.

دور نگه داشتن چنگ از گرما و سرمای زیاد

به‌‌عنوان یک قانون کلی می‌توان در یک جمله گفت که پیانو باید از منابع تولید گرما، سرما، نور آفتاب، گرد و غبار و رطوبت تا حد امکان دور نگه داشته شود. پس سعی کنید چنگ را از منابع حرارتی مانند بخاری، رادیاتور، شوفاژ و شومینه دور نگه دارید. در مجاورت کولرهای گازی، خنک کننده‌ها و سیستم‌های سرمایشی نیز نمی‌تواند مکانی ایده‌ال برای این ساز حساس و ظریف در نظر گرفته شود. برای پیدا کردن یک جای مناسب برای چنگ لازم است که در مورد دمای هوا و محیطی که می‌خواهید ساز را در آن نگه دارید کاملا دقت کنید. نکته حائز اهمیت در مکان قرار دادن چنگ بهره بردن از دمای ثابت و غیرمتغیر است. چنگ نباید جایی باشد که دمای شب و روز آن با هم تفاوت بسیاری داشته باشد. برای نگه‌داری اصولی و افزایش طول عمر چنگ خود عزم خود را جزم کنید تا اتاقی را انتخاب نمایید که دمای سیستم گرمایی آن در زمستان پایین و در تابستان خیلی گرم نباشد. دمای ثابتی حدود ۲۰ درجه سانتیگراد و درصد رطوبت بین ۵۰ تا ۶۰ درصد مناسبت‌ترین دما برای نگه‌داری این ساز محسوب می‌شود. می‌توانید برای اطمینان خاطر یک رطوبت‌سنج خریداری کرده و به دیوار بچسبانید تا از میزان رطوبت و دمای روزانه اطلاع داشته باشید.

دور نگه داشتن چنگ از پنجره

نور آفتاب لذت بخش است، اما چنگ هیچ علاقه‌ای به آفتاب گرفتن ندارد. سازی بسیار زیبا و گران قیمت تهیه کرده و می‌خواهید از نواختن آن در کنار پنجره و رو به طبیعت زیبا بهره ببرید. تصوری خیال انگیز اما ممنوع!! تابش مستقیم نور خورشید و گرمای حاصل از این تابش حتی برای چند روز می‌تواند مضرترین عامل در فرسایش ساز شما باشد. خشک شدن چوب بدنه و پریدگی رنگ پولیش سطح ساز از نتایج قرار دادن چنگ کنار پنجره و رو به آفتاب می‌باشد. اگر به‌هر دلیل مجبور به این کار بودید سعی کنید با استفاده از پرده‌های ضخیم اثر فرسایشی محیط را به حداقل برسانید. همچنین سعی کنید از باز نمودن این پنجره در فصل تابستان و زمستان به دلیل تغییرات ناگهانی هوا خودداری نمایید.

تمیز نگه داشتن چنگ

هرچند ممکن است مسئله بسیار پیش‌پا افتاده‌ای به‌نظر برسد اما در نظر داشته باشید قبل از استفاده از این ساز بسیار زیبا و قیمتی حتما دست‌های خود را تمیز کنید. چربی و ناپاکی‌های موجود در سطح دست‌ها به‌سادگی اثرات مخربی را بر سطح پولیش و سیم‌های چنگ شما خواهند گذاشت. سعی کنید تا حد ممکن چنگ خود را از وجود هرگونه گرد و غبار پاک کنید. هر روز ویا حداکثر یک روز در میان زمان مشخصی را به تمیز کردن چنگ با پارچه ای نرم و خشک اختصاص دهید.

نحوه تمیز کردن چنگ

دستمال‌های مخصوص برند Swiffer انتخاب مناسبی برای این کار می‌باشند. شما باید همه‌ی شیارهای موجود روی بدنه چنگ را از گرد و غبار پاک کنید و کیفیت این امر بستگی کاملی به چگونگی سطح پولیش ساز شما خواهد داشت. برای هر کدام از پولیش‌های روکش طلا یا برنز دستورالعمل‌های ویژه‌ای را باید مد نظر داشته باشید.

مراحل غبارزدایی ساز خود را با استفاده از یک قلم‌موی نرم همچون یک مسواک یا قلم‌موی رنگ شروع کرده و در صورت نداشتن این وسیله می‌توانید مدادهایی را که در انتهای خود دارای پاک‌کن میباشند جایگزین کنید. تکه پارچه تمیز و نرمی را دور پاک‌کن ته مداد پیچیده و به آرامی و ظرافت در گودی‌های داخل شیارها حرکت دهید. اگر در رستوران به کار نوازندگی مشغول هستید، برای پاک کردن چربی حاصل از محیط اطراف می‌توانید از مقدار بسیار کمی محلول صابون کتان و آب استفاده نمایید. مراقب باشید رطوبت پارچه شما فقط در حدی باشد که پارچه را نمناک کرده باشد و نه خیس! پارچه نمناک خود را فقط بر سطح چوب ساز خود بکشید. ساز شما نباید خیس شده و یا پس از تمیز کردن لکه‌های رطوبت روی آن قابل مشاهده باشد. بلافاصله پس از استفاده از پارچه نمناک، یک تکه پارچه نرم و خشک را روی تمام سطح ساز خود کشیده و بدنه ساز را به این وسیله جلا دهید. یک کهنه ویا تی‌شرت پنبه‌ای یا نخی مناسب‌ترین گزینه می‌باشد.

در نهایت شدیدا توصیه می‌شود در مواقعی که از ساز خود استفاده نمی‌کنید کاور محافظ را همواره بر روی آن قرار داده و تا حد امکان از نشست گرد و غبار بر سطح ساز جلوگیری نمایید.

کوک مداوم و منظم

به منظور تجربه صدایی خوب و ایده‌آل و همچنین افزایش طول عمر ساز خود باید تنظیم کوک چنگ خود را طی زمان‌بندی منظم و دقیق مدنظر داشته باشید و برای این کار باید حتما از مهارت و تجربه تکنسین متخصص این کار بهره ببرید.

دوره زمانی کوک ساز شما بسته به چگونگی نگه‌داری و رعایت شرایط استاندارد ساز و نحوه استفاده شما از چنگ، متغیر است. اما به طور کلی:

چنگ‌نوازان حرفه‌ای و دانشجویان رشته چنگ‌نوازی: سالی یک بار به‌طور منظم
چنگ‌نوازان معمولی: هر دو سال یک بار
چنگ‌نوازان مبتدی و غیرحرفه‌ای: هر سه سال یک بار

۰

آموزش

تمیز نگه داشتن سازدهنی

در صورتی‌که شانه‌ی سازدهنی شما از جنس پلاستیک یا چوب فشرده است می‌توانید از آب ولرم برای شستن سازدهنی خود استفاده کنید. به ساز خود چند بار با دست ضربه بزنید تا رطوبت درون ساز تا حد امکان خارج شود. قبل از شروع به نواختن، حتما دهان خود را شسته و مسواک بزنید. بعد از هر بار نواختن ضربه‌های کوتاهی به ساز وارد کرده و با این کار از به جای ماندن رطوبت در ساز جلوگیری کنید. اما اگر سازدهنی با جنس شانه‌ی چوبی یا فلزی دارید هرگز از آب برای شستن فضای داخلی استفاده نکنید.

پس از هربار استفاده، سازدهنی خود را در حالتی که سوراخ‌هایش رو به زمین باشد، گرفته و روی دست، پا ویا یک حوله ضربه‌ای بزنید تا باقیمانده بزاق دهانتان تا حد امکان از ساز بیرون آمده و در ساز جا خوش نکند.
دقت داشته باشید پس از اجرا سازتان را در جعبه با در باز قرار داده و به سازدهنی خود زمان بدهید تا خشک شود و سپس در جعبه را ببندید. در صورت بستن در جعبه بلافاصله پس از اجرا، رطوبت موجود در ساز بسیار دیر خشک شده و در نتیجه ماندن رطوبت در لابه‌لای شانه‌، زمینه بسیار مناسبی برای رشد باکتری‌های فراوان فراهم شود.
اگر به فاصله کمی از زمان اجرا، غذا خورده‌اید یا نوشیدنی نوشیده‌اید حتما دهان خود را قبل از نواختن سازدهنی بشویید. چرا که نفوذ ذرات جامد و مایع غذا و نوشیدنی از دهان شما به درون ساز به‌راحتی امکان‌پذیر بوده و این ذرات باقیمانده به سادگی در ساز جا خوش کرده و فاسد می‌شوند.
همچنین بلافاصله پس از شستشوی دهان شروع به نواختن نکنید. ذرات مایع شستشو یا خمیردندان نیز کاملا در فرسایش ساز شما موثر می‌باشند.
زمانیکه در حال نواختن سازدهنی خود می‌باشید به هیچ وجه سیگار نکشید. دود سیگار دشمن سلامت شما و ساز شما است.

تمیز کردن عمقی ساز

۱. به وسیله پیچ‌ گوشتی مناسب، صفحات فلزی سازدهنی را باز کرده و هر دو طرف آن را الکل اسپری کرده، خشک کنید و دوباره به‌حالت اولیه برگردانید.

۲. تیغه سازدهنی را از بدنه جدا کرده، پیچ‌ها را درآورده و در جای مناسبی بگذارید که غلت نخورده و گم نشوند.

۳. تیغه را در محلولی از آب گرم و سرکه یا لیمو فرو برید و اجازه دهید بین نیم تا یک ساعت در این محلول باقی بماند. پس از یک ساعت تیغه را از محلول درآورده و به‌وسیله یک مسواک نرم سطح آن را پاک کنید. توجه کنید به هیچ وجه برس یا مسواک را مخالف جهت شیارهای تیغه حرکت ندهید. حرکت مسواک باید آرام و در جهت شیارها باشد. حالا دوباره تیغه را زیر آب گرم بگیرید تا همه ناپاکی‌ها از بین بروند.

۴. شانه سازدهنی خود را با استفاده از فرچه یا برس مسواک تمیز و غبارزدایی کنید. اگر شانه سازدهنی شما پلاستیکی است می‌توانید از محلول آب و صابون ویا اسپری الکل نیز استفاده کنید. توجه داشته باشید در صورتی‌که ساز شما شانه‌ای چوبی دارد دستورالعمل فوق مناسب این ساز نبوده و برای تمیز کردن آن تنها مجاز به استفاده از برس یا فرچه می‌باشید.

پروسه تمیز کردن سازدهنی شما به پایان رسید. اکنون می‌توانید پس از اطمینان از خشک بودن همه قطعات دوباره آن‌ها را به حالت اول برگردانده و سازدهنی تمیز خود را در جعبه قرار دهید.

دمای مناسب سازدهنی

از قرار دادن سازدهنی خود در معرض دمای زیاد خودداری کنید. حرارت به‌سادگی موجب خم شدن و حتی ذوب شدن دریچه‌ها یا ویندسیوزها خواهد شد. بنابراین در مجاورت بخاری، شوفاژ، آب گرم‌کن و سایر وسایل گرمایشی به هیچ وجه مکان مناسبی برای نگه‌داری ساز شما نخواهد بود. همچنین از قرار دادن سازدهنی در اتاقی با زاویه تابش نور مستقیم آفتاب ویا اتاقک خودرویی که تحت تابش نور مستقیم خورشید قرار دارد جدا خودداری نمایید.

توجه داشته باشید قبل از نواختن سازدهنی کروماتیک، حتما آن را به وسیله حرارت دست خود گرم کنید. برای گرم کردن ساز کافی است آن را به‌مدت چند دقیقه بین دستان خود نگه دارید تا دمای آن به دمای بدن شما نزدیک شود.

۰

آموزش

اگر شما یک درامر هستید به خوبی می‌توانید اهمیت مراقبت از سنج‌ها را درک کنید. دست کم گرفتن اهمیت مراقبت، رسیدگی و پاک نگه داشتن سنج می‌تواند به سادگی در کاهش عمر و نزول کیفیت صدای این ساز تاثیر چشم‌گیری داشته باشد. تغییر رنگ، زنگ‌زدگی و بروز شکاف در سطح ساز از جمله نشانه‌های مراقبت ناکافی از سنج می‌باشد. در یک مثال ساده تمیز نکردن ساز شما را می‌توانیم به کاهلی در مسواک زدن تشبیه کنیم! دقت داشته باشید به‌منظور افزایش طول عمر ساز خود، هیچ وقت با دست‌های آلوده ساز نزنید و همچنین هنگام حمل ساز حتما از دو دست خود استفاده کنید. لبه‌های سنج را با دستان خود بگیرید تا جای انگشتان شما روی ساز جا خوش نکند.

آلودگی و لکه‌ها باید به‌سرعت از سطح سنج پاک شوند. برای این منظور می‌توانید از آب گرم و صابون استفاده کنید. از زمان‌های قدیم و روزهایی که تنوع مواد پاک‌کننده مناسب سنج‌ها به خوبی امروز نبود، نوازنده‌ها از پولیش‌های برنجی استفاده می‌کردند. هرچند امروزه تنوع محصولات بیشتر شده و کمپانی‌های بسیاری مواد جلادهنده و پاک‌کننده مخصوص سنج‌ها را تولید می‌کنند. کمپانی‌هایی همچون zildjian, sabian, ‍‍‍‍‍ ‍paiste و dunlop.

کافی است اسپری جلادهنده را روی سطح سنج پاشیده و حدود ۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه فرصت دهید تا اثر خود را روی سطح ساز بگذارد. در مرحله بعد به وسیله یک تکه پارچه تمیز، مرطوب و بدون پرز سطح سنج را پاک کرده و در دراز مدت تاثیر تمیز کردن و رسیدگی به ساز خود را ببینید. اگر میزان گرد و غبار روی سنج زیاد است قبل از شروع به انجام مراحل فوق می‌توانید سنج را برای مدت یک دقیقه در محلول آب و صابون غیراسیدی قرار دهید.

در تمیز کردن سنج‌ها دقت کنید که هرگز از مواد اسیدی استفاده نکنید. مخصوصا اگر سنج شما دست‌ساز و بسیار قیمتی باشد مطمئنا نمی‌خواهید با دست خودتان زمینه نابودی آن را فراهم کرده باشید. پس دقت کنید!! مراقب باشید استفاده از جلادهنده‌ها برای سنج‌های مات به‌هیچ وجه مناسب نمی‌باشد و حتی می‌تواند در موارد بسیاری منجر به ایجاد لکه و از بین رفتن رنگ سنج‌ها شود.

بهتر است تمیز کردن سنج‌ها را از سطح زیرین شروع کرده و در نهایت به سطح رویی ساز برسید. دستمال را دایره‌وار روی سطح ساز حرکت دهید. استفاده از جلادهنده‌ در هر بار تمیز کردن سنج هیچ ضرورتی نداشته و گاهی اوقات حتی بسیار مضر نیز می‌باشد. تنها مسئله‌ای که انجام هر روزه آن توصیه می‌شود غبارزدایی سطح رویی و زیری سنج می‌باشد.

گرد و غبار همیشه معضل بزرگی در نگهداری انواع سازهای موسیقی بوده است و این مورد مخصوصا برای ساز بزرگی مانند درامز جدی‌تر و قابل توجه‌تر می‌باشد. استفاده از سیستم‌های تهویه هوا نیز گرچه بی‌تاثیر نیست اما برطرف‌کننده این مشکل نخواهد بود.

توجه داشته باشید برای تمیز کردن درامز، هیچ‌گاه از محلول‌های پاک‌کننده ساینده استفاده نکنید.

در مرحله اول یک تکه پارچه تمیز، نرم و بدون پرز را بر سطح ساز کشیده و گرد و غبار موجود روی سطح سازتان را پاک کنید. اکنون مقداری از محلول شستشوی درامز «بدون آمونیاک» را روی دستمال نرم، خشک و تمیز اسپری کرده و به صورت دایره‌وار روی سطح درامز بکشید و در مرحله آخر دوباره با یک دستمال خشک، نرم و بدون پرز سطح ساز را خشک کنید. توجه داشته باشید تحت هیچ شرایطی و به هیچ وجه محلول را مستقیما روی سطح درامز اسپری نکنید. این کار صدمات جبران ناپذیری را به سطح ساز شما وارد می‌کند. دقت در عدم استفاده از محلول‌های حاوی آمونیاک بسیار حائز اهمیت می‌باشد. آمونیاک در گذر زمان می‌تواند به‌سادگی باعث از بین رفتن رنگ ساز شده و آن را کدر و تیره کند.

حالا که درامز خود را تمیز کرده‌اید مراقب باشید اثر زحمات خود را در عرض چند ساعت به باد ندهید. در صورت عدم استفاده از ساز سعی کنید سطح آن را با کاور، ملافه یا روتختی پوشش دهید و به این ترتیب بر طول عمر پاکیزگی ساز خود بیافزایید. توجه داشته باشید اصلا مهم نیست خانه و اتاق شما چقدر تمیز و عاری از گرد و غبار باشد، زیرا به هر حال وجود مقداری آلودگی در هوا غیر قابل اجتناب است. اگر به نواختن ساز در حالی که سطح آن مملو از گرد و غبار است بپردازید، این ناپاکی‌ها به‌سرعت جذب ساز شده و دیگر قابل زدودن نخواهند بود. پس تمیز کردن ساز خود را در برنامه‌های روزانه بگنجانید تا بتوانید زمان بیشتری را به نواختن ساز خود اختصاص دهید تا تمیز کردن و یا حتی پس‌انداز پول برای تعویض آن!

۰